در دوران جنگ سرد در برلین غربی، به سی.آر. مک‌نامارا، مدیر آمریکایی شرکت کوکاکولا، مأموریت داده می‌شود تا از اسکارلت، دختر ۱۷ ساله و لوس رئیسش مراقبت کند؛ اما کار زمانی سخت‌تر از حد تصور می‌شود که اسکارلت فاش می‌کند از یک کمونیست باردار است.

داستان مراکز فیلم در نزدیکی خانه شهری Beverly Boyer (Doris Day) و همسرش، متخصص زنان و متخصص موفق خانواده Gerald (James Garner) است.

با استفاده از مصاحبه‌های تلویزیونی تاثیرگذار و اجراهای فراموش‌شده متعدد از فعالیت حرفه‌ای ۳۰ ساله فرانک زاپا، ما در دنیای او غوطه‌ور می‌شویم و دو جنبه متمایز از شخصیت پیچیده او را تجربه می‌کنیم. زاپا در عین حال آهنگسازی کاریزماتیک بود که از لذت اجرا به وجد می‌آمد و در لحظه‌ای دیگر، مصاحبه‌شونده‌ای به شدت باهوش و بی‌رحمانه صادق بود که با پیشرفت فعالیت حرفه‌ای‌اش، باورهایش قوی‌تر می‌شد.

یک تهیه‌کننده ورشکسته هالیوود به نام بری «داچ» دتوایلر تلاش می‌کند تا فدورا، یک بازیگر زن مشهور اما گوشه‌نشین سینما را متقاعد کند تا از بازنشستگی خارج شود، اما در این راه به حقیقت هولناکی که پشت پرده موفقیت او وجود دارد پی می‌برد.

در طول جنگ جهانی دوم، یک کارخانه‌دار به نام جو کلر مرتکب جرمی می‌شود و شریک تجاری خود، هربرت دیور، را مقصر جلوه می‌دهد. سال‌ها بعد، زمانی که پسرش تصمیم می‌گیرد با دختر دیور ازدواج کند، گناه گذشته‌اش دوباره گریبان‌گیر او می‌شود.

این فیلم قرار نبود به تنهایی اکران شود، بلکه به عنوان بخش سینمایی اجرای تئاتر مرکوری به کارگردانی اورسن ولز از کمدی سال ۱۸۹۴ ویلیام جیلت طراحی شده بود؛ داستانی درباره یک پلی‌بوی نیویورکی که از دست شوهر خشن معشوقه‌اش فرار می‌کند و هویت یک صاحب مزرعه در کوبا را که منتظر ورود یک عروس پستی است، جعل می‌کند. بخش فیلم این اجرا در نهایت به دلیل نبود امکانات پخش در سالن هرگز به نمایش درنیامد. نسخه کاری این فیلم که مدت‌ها تصور می‌شد گم شده است، در سال ۲۰۰۸ کشف شد و فیلم سرانجام نخستین اکران خود را در سال ۲۰۱۳ تجربه کرد.